| |
Fikirleri, Bilimsel
Kişiliği ve Sanatı
İbrahim
Hakkı'ya göre insan, ruhu ve gönlü olduğu için hayvan cinsinin en
şereflisi ve en güzelidir. Bunların içinde yüksek niteliklerle
yaratılan nümuneler (kâmil insanlar) ise, varlıkların şerefi ve
kainatın gayesidir... O, "gönül"ü herşeyin üzerinde tutmakta,
İnsanın gazap, şehvet gibi ruh hallerini inceledikten ve tahlil
ettikten sonra bütün güzelliklerin kaynağı olarak "gönül"ü
görmekte ve göstermektedir.
Vasf-i lisan
seninledir vasfedemem gönül seni Nutk-u beyan seninledir
vasfedemem gönül seni Her hünerin kemalisin her güzelin cemalisin
Hüsn ile an seninledir vasfedemem gönül seni İbrahim Hakkı,
Tanrı'nın büyüklüğünü idrak edebilmek için, önce, bütün maddi ve
manevi yapısıyla insanı incelemeyi uygun görmüş, yaratanın bu
büyük eserini inceledikçe ona hayran kalmış, "insanı ve kendi
nefsini tanımayan, Allah'ı da tanıyamaz" sonucuna ermiştir.
İnsanın, "bir bütünün hâliki ve mâliki olan Cenab-ı Hakk'ın
iradesiyle, İlahi kanunun mükemmel sistemi içinde, yüce bir gaye
için yaratıldığını", bedenin zamanla parça parça ayrılıp tabiat
bütününe karıştığını, ruh ve gönülün ise, bu yüce gayeye uygun
olarak, |
|
